Twee mannen ontmoeten elkaar op zee. De één noemt zich visser, de ander beweert banden te hebben met de onderwereld — maar wie spreekt de waarheid, en wie speelt een rol? Ze zijn op elkaar aangewezen, maar weten niet wie de ander werkelijk is. Wat begint als een transactie, verandert in een ontmoeting. Wat klinkt als een thriller, ontvouwt zich als een zoektocht naar vertrouwen, naar macht en naar iets wat lijkt op liefde. De zee is leeg, maar alles beweegt. Tussen de golven, tussen de regels en tussen de mazen van het net.

Over Tussen de Mazen en de totstandkoming

Voor dit project heeft schrijver en regisseur Nic Bruckman nachtenlang mee gevaren met kotters op de Noordzee. Hij ervaarde de grootsheid van de zee tegenover de nietigheid van de mens en de manier waarop vissers zich door die contrasten bewegen. Om de wereld van de drugshandel te doorgronden sprak hij met ex-gedetineerden en de Landelijke Recherche. 

Maar uiteindelijk draait de voorstelling om een veel simpelere en fundamentelere vraag: wat betekent het om jezelf te willen verliezen? Op zee, in geweld, of in de ander.

Context
De cocaïnehandel in Europa is de afgelopen decennia van een schaduwhandel uitgegroeid tot een megabedrijf. De Noordzee fungeert als spil van de internationale smokkelroutes. Tegelijkertijd krimpt de traditionele visserij. Het botsen van deze werelden vormt de kern van de voorstelling: een plek waar overleven, verlangen en dreiging onontkoombaar samenkomen.